- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
FRANCO p. 374 : vbi perpendiculum intersecauerit finem 6e hore.]
I.
1.
propr.
przecinać; in partes secare,
intercidere.
N.
frustatim
porąbać;
dissecare
SSrSil VII p. 61 (a. 1459) : multitudo ... nostrorum ... viginti hostes frustatim i-ant et occidunt.
2.
meton. refl.
a.
przecinać się; se
invicem secare (de lineis figurisve
geom. )
VITELO Opt. p. 4(= p. 215 Unguru): sphęras se inuicem i-ntes dicimus, cum sphęris se non continentibus diameter unius per alteram resecatur.
Additur
ad angulum rectum :
NIC. BŁ. Serm. II p. 52 : atomus ... habet in se tres lineas i-ntes se ad angulos rectos.
SSrSil XVII p. 44 (a. 1506) : ut vici ac platee ubique rectissime ... ad angulos sese rectos ... i-arent.
b.
zbiegać się, łączyć (w jednym punkcie);
concurrere, confluere
VITELO Opt. p. 64 : luces in medio foraminis, ubi se i-ant omnes ... in puncto uno, non admiscentur in eodem puncto, sed sunt distinctae.
Dogiel V p. 143 (a. 1473) : a quorum quidem fluminum se i-ntium et incidentium decursu est castrum Bawsko.
c.
zachodzić,
nakładać się na siebie; sibi invicem
imponi
VITELO Opt. p. 85 : oculus est organum ... sphaericum ex tribus humoribus et quatuor tunicis a substantia cerebri prodeuntibus sphaerice se i-ntibus compositum.
Ib. p. 72 : si itaque accidat, ut umbrę se i-ent, dico quod umbra multiplicata plus umbrescit.
II.
transl.
1.
przechodzić, przepływać (środkiem]
czegoś); transire, interfluere (saec. XV—XVI).
2.
przedzielać, rozdzielać;
seiungere, separare (saec.
XV)
.
N.
constr. sq.
ab :
CodVit p. 1056 (a. 1417) : flumen oppidum ... i-ns ab urbe.
DŁUG. Hist. I p. 26(= I p. 88 ed. nov.) : Germaniam ... a Polonorum provinciis Labya ... fluvius i-at.
3.
przerwać;
interrumpere
CodVit p. 1055 (a. 1417) : ne prosecucionem tanti operis aliqua penuria vel defectus i-et, sed fervor devocionis continuando dirigat.
DŁUG. Op. p. 273 : altiores ... colles traductionem illius torrentis i-bant.Cf. Th. VII 1, 2277, 8 sqq.