Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INTERMINATIO

Gramatyka
  • Formyinterminatio, interminacio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • comminatio, minae.

Pełne hasło

INTERMINATIO s. . INTERMINACIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • N.
  • K.
zagrożenie, groźba, pogróżka; comminatio, minae.
Praec. in locut.
sub interminatione anathematis ( KodMp I p. 9, a. 1205 ; CodSil (Μ) II p. 102, a. 1212) , divini (aeterni, ultimi) iudicii ( KodKKr II p. 85, a. 1381 ; DokMp IV p. 264, a. 1392 ; KodWp I p. 26, a. 1175) , excommunicationis ( KodMp I p. 15, a. 1212 ; ConcPol X p. 548, a. 1471) , maledictionis aeternae ( StSyn II p. 45 ; DokKKr I p. 309, a. 1406) ;, poenarum ( Tom. XV p. 361, a. 1533) , item capitis ( DŁUG. Op. p. 622 ubi false leg. intimatione).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)