- Dc.
- B.
- L.
I.
zamysł, zamiar; intentio,
consilium
JANKO p. 727 : Cunradus dux ... cum ... i-um, ad quod exierat, consequi non potuisset ... ad propria rediit.
Tom. IV p. 140 (a. 1517) : adversus magistrum Cruciferorum ... nullum habet propositum aut i-um hostile rex.Cf. INTENTUS I 2 INTENTIO II A 3.
II.
zamierzenie pisarskie, przedmiot, teza; scripti
propositum
VITELO Persp. p. 131 : his ... premissis aggrediamur i-um. Id. Opt. p. 471: haec sufficiant pro iridis i-o.
BIEM . p. 51, v. 6 : quod ... praesenti negotio et principali i-o congruit.
Praec.
phil.
GŁOG. Hisp. fol. a VIa : primum et principale i-um in scientia suppositorum.
Id. ExLog fol. 73b : sophista assumit sibi multos fines et modos speciales, per quos potest attingere finem et suum i-um generale.Ita saepius in textibus phiL. Cf. INTENTIO II A 3.