[INTELLEGIBILITER]
s.
INTELLIGIBILITER
adv.
- Th.
- L.
wyraźnie, zrozumiale, jasno;
distincte, perspicue, explanate
NIC. BŁ. Serm. III p. 195 : hortamur ad munditiam ... detestatione immunditiae, quae imaginem ligneam scilicet Dei misericordiam deturpet, ita vt i-r appareat et tenaciter adhaereat.
SSrSil I p. 231 (a. 1482) : alienigena in lingwa Sleziana impeditus, etsi in tractatibus et locucionibus ydeoma Saganense minus noverit, populo tamen suo per se predicans i-r satis locutus fuit.
AKapSąd II p. 841 (a. 1525) : si non perfecte scit Latinum idioma, tamen exprimebat bene et i-r mentis conceptum.Cf. Th. VII 1, 2096, 36 sq.
Praec.
a.
de scriptis
KodTyn p. 431 (a. 1459) : litteras ... in pargameno seriptas ... sanas et integras i-rque exaratas.
b.
de voce
SSrSil IX p. 31 (a. 1464) : inhibicionem prefatam ... publicari i-r faciatis.
IurMas II p. 209 (a. 1525) : constituciones ... notarius terrestris expresse et i-r ... legat.
AKapSąd III p. 321 (a. 1526) : articulos legere et vocaliter i-rque legere mandavit.