I. jako część całości; loco partis alicuius toti, partem alicuius toti constituendo

GŁOG. Porph. fol. l VIa : partes sunt in toto non inhesive accidentaliter, sed potius i-e actiue, quia partes componunt totum; dicitur enim primo Phisicorum: totum non est aliud quam omnes sue partes simul sumpte.

Ib. fol. n Va : partes ... integrales sunt in toto primo modo essendi in scilicet i-e actiue.

Ib. fol. d VIb : genus primo modo comprehendit multitudinem i-e, quia est collectio multorum hominum, qui (ed. que) faciunt vnam genologiam.

Id. Anal. fol. 46a : punctus non est in linea sicut pars substantie eius, nec i-e, sed Aristoteles hic vult, quod puncta sunt in linea terminatiue et continuatiue, vt enim declaratum est superius: in linea sunt puncta continuatiua et terminantia.

BYSTRZ. Top. fol x IIa : forme medie nullo modo constant ex extremis i-e seu compositiue.

II. całościowo, w sposób integralny; integre

STOB. Parv. fol. A VIa : aliqua principia fieri ex alio ... potest intelligi ... vno modo effectiue, vt ly ex denotat causam efficientem, secundo i-e, vt denotat partem integralem seu essentialem; et his duobus modis principia non fiunt ex se inuicem, vnum enim principium non est causa efficiens alterius nec pars eius.