- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- H.
- N.
- K.
I.
ustanowiciel, założyciel, fundator; qui instituit, conditor, fundator
,
v.
gr. ordinis religiosorum (
PommUrk II
p. 567, a.
1285
et saepius), ecclesiae Cracoviensis (primarius:
DŁUG. Op.
p. 380
),
item disciplinae (
ChrClar
p. 454
).
Praec.
de Deo, v. gr.
sacramentorum (
NIC. BŁ. Tract.
fol. IIb
)
, sacrarum legum (
MARTIN. OP. Chr.
p. 200
)
, cunctorum profectuum (
ArHist XI
p. 153, saec.
XIII).
Hoc sensu supernus (
MATTH. Rat.
p. 94
).
N. iur.
plenipotentis
StPPP II p. 699 (a. 1464) : Iacobus tamquam i-or plenipotentis recognouerit etc. (cf. ib. supra p. 698: Iacobus ... per
Johannem plenipotentem recognouit).
2.
sprawca;
auctor
,
v.
gr. mutilationis episcopatus (Pragensis:
DŁUG.
Hist. I p. 348 = = II
p. 111
ed. nov.).
II.
nauczyciel, wychowawca;
praeceptor, magister, doctor (saec. XV).
III.
kramarz; fungitur vice vocis
institoris:
StPPP II p. 504 (a. 1442) : Paulum i-em ... Judeum de Cracovia.
PP II p. 84 (a. 1450) : incolis ciuitatis prefate, mercatoribus et i-bus.
AGZ IX p. 95 (a. 1467) : censum ... de ... sutoribus, i-bus, de albatorio.
KodUJ III p. 132 (a. 1487) : Agnes Iohannis i-is consors.
ZabDziej III p. 491 (a. 1497) : Nicolaum Harssz Nicolai i-is ... procuratorem.