General
Full Entry
More

INSTITUTOR

Grammar
  • Formsinstitutor
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -oris
  • Part of Speechnoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I. qui instituit, conditor, fundator
    • 2. auctor
  • II. praeceptor, magister, doctor (saec. XV).
  • III. fungitur vice vocis institoris:

Pełne hasło

INSTITUTOR, -oris m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • H.
  • N.
  • K.
I. ustanowiciel, założyciel, fundator; qui instituit, conditor, fundator , v. gr. ordinis religiosorum ( PommUrk II p. 567, a. 1285 et saepius), ecclesiae Cracoviensis (primarius: DŁUG. Op. p. 380 ), item disciplinae ( ChrClar p. 454 ).
Praec. de Deo, v. gr.
sacramentorum ( NIC. BŁ. Tract. fol. IIb ) , sacrarum legum ( MARTIN. OP. Chr. p. 200 ) , cunctorum profectuum ( ArHist XI p. 153, saec. XIII). Hoc sensu supernus ( MATTH. Rat. p. 94 ).
N. iur.
plenipotentis
StPPP II p. 699 (a. 1464) : Iacobus tamquam i-or plenipotentis recognouerit etc. (cf. ib. supra p. 698: Iacobus ... per
Johannem plenipotentem recognouit).
2. sprawca; auctor , v. gr. mutilationis episcopatus (Pragensis: DŁUG. Hist. I p. 348 = = II p. 111 ed. nov.).
II. nauczyciel, wychowawca; praeceptor, magister, doctor (saec. XV).
III. kramarz; fungitur vice vocis institoris:
StPPP II p. 504 (a. 1442) : Paulum i-em ... Judeum de Cracovia.
PP II p. 84 (a. 1450) : incolis ciuitatis prefate, mercatoribus et i-bus.
AGZ IX p. 95 (a. 1467) : censum ... de ... sutoribus, i-bus, de albatorio.
KodUJ III p. 132 (a. 1487) : Agnes Iohannis i-is consors.
ZabDziej III p. 491 (a. 1497) : Nicolaum Harssz Nicolai i-is ... procuratorem.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)