- F.
- Th.
- Bl.
- L.
- N.
- K.
[superl.
increatissimus :
JAC. PAR. Serm.
fol. 96a
:
illum increatissimum Spiritum te
reputas recipere.]
theol.
et phil. nie
stworzony, odwieczny;
non creatus, qui ab aeterno
tempore exsistit. Dicitur de Deo, sed etiam de eis, quae sunt Dei propria,
v. gr.
bonum (
VITELO OpM
p. 42
et saepius),
esse (syn. purum:
AEG. Th. fol. A IIIa)
, caritas (dilectio:
WROCŁ. EpitConcl fol. z Ib
et saepius),
lux (
BYSTRZ. AnalPost fol. b IIa
;
;item lumen:
GŁOG. Anal.
fol. 20b
)
, sapientia (
NIC. BŁ. Serm. I
p. 325
;
;item lumen divinae sapientiae
ib. II
p. 372
),
cett.
N.
exemplar
idea (w sensie platońskim); idea (ex Platonis
sententia),
cf.