- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- N.
I.
1.
wołanie podniesionym głosem, wzywanie do czegoś, napominanie; exclamatio,
admonitio.
2.
łajanie, strofowanie, obrzucanie obelgami; increpatio,
obiurgatio
ArPrawn VIII p. 73 (a. 1397) : contumax contra Miczkonem ... propter i-em in via publica.
DŁUG. Op. p. 266 : Constantia ... i-e et reprehensione severa fratres de notorio opprobrio sorori Cunegundi irrogato obiurgat.
Tom. III p. 138 (a. 1514) : sepenumero ... dominis secularibus querentibus et maiestatem suam regiam inclamantibus, quomodo ... conditionem defensionis soli ... ferre non possent, regia maiestas ... ejusmodi querelas et i-es sedare ... consuevit.
II.
przywołanie skądś z powrotem, wezwanie; invitatio,
vocatus
StPPP II p. 572 (a. 1448) : tu de terra fuisti proclamatus et proscriptus ... Johannes ... ex aduerso dixit, quod: viceuersa in terram sum inclamatus alias «wwolan» — sed quia ipse Johannes ... huius i-is litteram non habuit ... causam suam ... amisit.Cf. INCLAMO II.