Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IMAGINATIVUS

Gramatyka
  • Formyimaginativus, himaginativus, imaginativa
  • Etymologia imaginor, imaginatus
  • Odmiana -a, -um -ae
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • phil.+ virtus (potentia): qui ad imaginationem spectat, imaginandi vi praeditus

Pełne hasło

IMAGINATIVUS s. HIMAGINATIVUS, -a, -um (imaginor, imaginatus)
  • B.
  • L.
phil. wyobraźniowy, dotyczący (posiadający władzę) wyobraźni; qui ad imaginationem spectat, imaginandi vi praeditus
VITELO Persp. p. 144 : donec anima comprehenderit ... intentiones particulares, per quas diuersantur indiuidua et donec illae quieuerint in anima et in ipsa uirtute i-a.
NIC. BŁ. Tract. fol. b IVa : timor vel verecundia in pallore et rubore frontis ostenditur ex propinquitate cellule memoratiue et i-e.
GŁOG. Alex. I fol. D Ib : h-us qui scit himaginari.
Ita passim in textibus phil., praec. virtus (potentia): BYSTRZ. in
MatFil IV p. 96 : virtus y-a elicit a speciebus et intentionibus sensatis species et intentiones non sensatas.
GŁOG. Anim. fol. U Ib : dicit ... Thomas, quod potentia y-a non est distincta a fantasia.
Ib. fol. U IIIa : y-a est potentia interior apta nata componere vnam speciem cum alia vel vnam formam sensibilem cum alia, vt speciem auri cum monte.
Simili sensu abs. loco
subst. imaginativa,, -ae f.
GŁOG. Anal. fol. 6 Ib : sensus interiores ... sunt quinque: sensus communis, i-a, memoria, fantasia et estimatiua.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)