iur.
dawność, przedawnienie, określony w
prawie upływ czasu, powodujący utratę
prawa lub skargi, bądź nabycie prawa
do rzeczy; praescriptio, temporis spatium legibus constitutum, quo praeterlapso ius
quoddam (e.g. ius querelae)
amittebatur vel alicuius rei possessio
acquirebatur
TPaw III p. 413 (a. 1398) : extunc Victoria per suum procuratorem vult euadere d-e «dawnosczo».
Ib. IV p. 768 (a. 1400) : extunc ... Mscigneus loco, ubi domus situata est, debet carere et omnem fundacionem ... remouere, nulla ([sic) ]d-e procul mota.Cf. DIUTURNIA DIUTURNITAS II..