Ogólne
Pełne hasło
Więcej

QUAESITUS-1

Gramatyka
  • Formyquaesitus, quesitus, questus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. wyszukany, wymyślny, wyrafinowany
  • II. iur.+ ius prawo nabyte

Pełne hasło

1. QUAESITUS s. QUESITUS s. QUESTUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • S.
  • B.
I. wyszukany, wymyślny, wyrafinowany; exquisitus, callidus, versutus (praec. in malam partem).
II. iur. ius prawo nabyte; i.q. quod ab aliquo acquisitum est
KodKKr I p. 240 (a. 1349) : si ... canonicus ... pecuniam ... soluere non curauerit ... ius in prefata domo sibi q-um ... amittat omnino.
KodWp III p. 48 (a. 1356) : si ... inveneris canonicatum et prebendam ... vacare et tempore date presentium non sit in eis alicui ... ius q-um ... Iohanni ... conferas.
Lites III p. 57 (a. 1414) : per hanc viam ... tolleretur ius sibi iam q-um.
Ita saepius.
Opp.
hereditarium ( ArPrawn VII p. 43, a. 1566) , naturae ( ArHist V p. 146, a. 1468).
Constr.
a. sq. ad :
StPPP VI p. 298 (a. 1527) : si ... Petrus ... ius q-um ad bona praefata praetendit habere.
StCrac p. 75 (a. 1553) : sit ... aliis dominis ... ius q-um ad sic vacantem domum et villam.
b. sq. ex :
WŁODK. ScrSel III p. 75 : ius q-um ex sentencia iudicum Sedis Apo stolice.
c. sq. in c. abl. , cf. supra 1604,42 et 45 et saepius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)