- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- N.
- O.
- W.
DŁUG. LibBen I p. 180 : privilegium statuens ... ut decimae ... publicibusque usibus capitularibus deserviant.]
I.
adi.
1.
należący do wszystkich, wspólny, publiczny, powszechny, państwowy;
communis, generalis, qui ad omnes pertinet, ad rempublicam
spectat, omnium
est.
Notabiliora quaedam,
v.
gr. audientia (
cf.
supra 1 939, 42
sqq.), domus (
cf.
supra III 847, 22
), iudicium (cf.
supra V 1102
,
55
), latratus (
cf.
supra V 1279, 48
sqq..), strata et
via (
cf. infra s.v.v.).
2.
urzędowy, oficjalny;
auctoritate legitima confirmatus,
legitimus, officialis.
Notabiliora quaedam
distinguenda, e.g. fides (
cf.
supra IV 182, 46
sqq.), forma
(
cf.
supra IV 306, 55
sqq.), manus
(cf.
supra VI 114, 22
sqq.
N. etiam de
homine
MARTIN. OP. Marg. fol. h 2a : ubi tabellio siue manus p-a ad instrumenti subscriptionem non habetur; cf. etiam infra 44),
notarius (cf. supra VI 743, 46 sqq.),vox( cf. infra s.v.).
N.
locut.
α.
publico gladio damnare
(trucidare)
skazać na śmierć, wykonać wyrok śmierci; capite
plectere
DŁUG. Hist II p. 154 (= III p. 173 ed.nov.): quosdam p-o trucidat gladio, alios infodit mergitque zabulo, alios membratim coram discerpit etc.Ib. III p. 476 ( = VI p. 171 ed.nov.): triginta ... Hungaros ... una die p-o dampnavit gladio, ceteros bannivit et proscripsit.
Ib. V p. 334 : p-o gladio ·.. sub turri ... damnati sunt et in ecclesia ... sepulti.
β.
sub manu publica
oficjalnie, urzędowo; publice, auctoritate legitima
Lites I p. 40 (a. 1320) : a notario qui acta conscribebat sub manu p-a.
AGZ VI p. 14 (a. 1407) : petivit, quatinus ... privilegia ·.. transscribi ... per aliquem ... de nostris scribis sub manu p-a ... dignaremur.Ita saepissime.
3.
otwarty, jawny, oczywisty; manifestus, patens,
evidens.
Dicitur de variis rebus, saepius de
acie, bello, proelio,
pugna sim.
N.
α.
iur.
o tzw. licu,
tj.
przedmiocie skradzionym, zajętym u złodzieja;
de furto apud furem
deprehenso
TPaw III p. 258 (a. 1393) : procurator aput ipsos res (ed. aes) p-as furtiue receptas arestando invenit.
AGZ XV p. 43 (a. 1466) : ministerialis cucurit post faciem p-am, alias «za yavnym lyczyem», et arestavit ipsum triticum.
β.
in malam partem de hominibus: osławiony, znany; famosus, notorius,
v.
gr. fornicarius (
AKapSąd III
p. 101, a.
1504)
, fur (
ib. II
p. 682,
a. 1496
et saepius), inimicus (
Lites I
p. 431, a.
1325)
, peccator (
ConcPol IV
p. 133, a.
1434
; peccatrix:
PEREGR. Serm.
p. 460
).
II.
subst.
1.
publica
-ae
f.
nierządnica, prostytutka; meretrix,
scortum.
2.
publicum,,
-i
n.
a.
miejsce publiczne, dostępne dla wszystkich;
locus communis, omnibus patens.
Praec.
in locut.
in publicum, in publico
publicznie, jawnie, otwarcie, nieskrycie; palam, manifeste, aperte, publice.
Simili sensu
de publico (
PommUrk III
p. 400, a.
1300).
Glossa
Pol.
TPaw IV p. 540 (a. 1393) : Pacosslaus non recepit Micosium furticinio, sed in p-o (ed. in -e), «na otworzoney walczę».
b.
rzecz publiczna, dobro wspólne; bonum commune
(saec. XV ex. - XVI).
c.
ulica w mieście; via
urbana (saec. XVI).
d.
majątek publiczny, skarbiec; fiscus communis
(saec. XVI).
e.
dokument urzędowy;
litterae legitimae
KodWp IX p. 59 (a. 1426) : omnibus et singulis in dicto autentico sive p-o contentis ... presens interfui.
f.
pieczęć urzędowa;
sigillum legitimum
KodKKr II p. 60 (a. 1376) : in signum ... maioris certitudinis appensio nostri ducis Tessinensis p-i perhibet presens scriptum.