- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- L.
I.
1.
wyciągnięcie; extensio,
porrectio
CodEp III p. 79 (a. 1455) : paucos ... primores reperimus regna ... iudiciario strepitu sine p-e ensis possedisse.
DŁUG. Hist. II p. 119 (= III p. 135 ed.nov.) : huiusmodi manus p-e s.Florianus corpus suum signavit.Ita saepius.
2.
singularia
a.
napinanie łuku; actus arcum intendendi
BiblMuz I p. 202 (a. 1474) : Tartarus arripiens curvitatem arcus et teli in eandem imponens asperam p-em in fenestram cuiusdam celle ... sagittavit.
b.
linia przeciągła; linea protensa
DŁUG. Hist. IV p. 41(= VII p. 92 ed.nov.): sagittam albam in medio ad partem laevam et dextram protensam cruce super p-e transversali consignatam in campo rubeo habebat pro insigni Strzegomia.
II.
1.
rozciągłość, długość, rozmiar; longitudo, spatium
KodMaz(L) p. 52 (a. 1340) : mansi ... Frankonici quorum virga quelibet retinet in sui mensura ac p-e quartale et quindecim ulnas.
KodKWil p. 262 (a. 1460) : willam ... cum omnibus ... agris ... prout in ... ipsorum p-e et dilatacione limitantur.Ita saepius.
Praec.
crinium
długość, zapuszczenie (włosów); crines promissi,
longi
ZABOR. Tract. p. 34 : ventosa crinium calamistratio earumque muliebris p-o ... non parum etiam Deo displicet.
2.
singulare: odległość, oddalenie;
intervallum, remotio
VITELO Opt. p. 189 : uisus ... debilitatur ex p-e sui ad uisibile, siue ex remotione uisibilis ab ipso.
Ib. p. 461 : quoniam a remotiori uidetur tale lumen, ideo debilius uidetur, remotio enim siue p-o uisibilis a uisu est caussa debilitatis uisus.