łatr, miara
sążnia w górnictwie solnym, wynosząca cztery łokcie; mensura longitudinis quattuor
cubitorum in sale fodiendo
usurpari solita
IusMet p. 199 (a. 1505) : ubi locus conveniens fuerit super erectionem plumbifodinae et non aliter nisi in distantia viginti quatuor p-uum, vulgari sermone nuncupato «łatr».
MatGórn p. 272 (a. 1523) : ex utraque parte stollae liberum campum habeant 24 p-uum alias «latri».Ita saepius. Cf. LATRUS.