Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PROSCRIPTIO

Gramatyka
  • Formyproscriptio, proscripcio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. skonfiskowanie, konfiskata
  • II.
    • 1. proskrypcja, wyjęcie spod prawa, często połączone z wygnaniem z miasta lub kraju
    • 2. transl. transl. kara płacona przez mieszczanina za przestępstwo podlegające proskrypcji
  • III.
    • 1. + conscriptionis (cf. s.v. II) pismo, dokument
    • 2. + praescriptionis (cf. s.v. II B) przedawnienie

Pełne hasło

PROSCRIPTIO s. PROSCRIPCIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • H.
  • O.
I. skonfiskowanie, konfiskata; confiscatio, publicatio bonorum.
Constr. sq. gen.
II.
1. proskrypcja, wyjęcie spod prawa, często połączone z wygnaniem z miasta lub kraju; privatio iurium, praec. quam poena exilii sequebatur. Glossae Pol.
GLc p. 15 : «wyświecenie», exilium, p-o.
GLcerv p. 697 : p-o, id est bannitio, «wywołanie, wypowiedzenie z ziemie».
Syn.
bannitio ( AKap p. 68, a. 1542) , bannum ( Dogiel IV p. 244, a. 1526) , eiectio ( DŁUG. Hist. I p. 89 = I p. 149 ed.nov.), exilium ( ib. II p. 93 = III p. 107 ed.nov.), privatio ( Lites II p. 204, a. 1413).
2. transl. kara płacona przez mieszczanina za przestępstwo podlegające proskrypcji; multa quam civis urbanus proscriptus solvebat
KsgKaz p. 88 (a. 1377) : fistulator ... solvit I fertonem pro p-e.
Ib. p. 111 (a. 1378) : Johannes tenetur pro p-e 1/2 marcam.
Ita vulgo.
Constr. ad 1-2:
a. sq. de:
AKapSąd I p. 495 (a. 1477) : p-is de regno ... domini Alberti.
ARect I p. 205 (a. 1482) : sub pena exclusionis de domo et p-is de vniuersitate.
Ita saepius.
b. sq. ex (parte):
KsgKaz p. 525 (a. 1400) : Lancosh expurgavit se de p-e ex parte duorum interfectorum.
c. sq. ratione:
KsgKaz p. 377 (a. 1398) : carnifex solvit p-em racione homicidii.
III. fungitur vice vocis
1. conscriptionis (cf. s. v. II) pismo, dokument; scriptum, litterae
KodLit p. 365 (a. 1432) : in p-bus eorundem ... expressa sunt; quas p-es ... metropolito assignarunt, ut nos perderet.
Ib. infra litteras p-is eorumdem traditorum reperit.
Ib. infra p. 368 : illarum igitur p-um ... copias ... dirigimus.
2. praescriptionis (cf. s. v. II B) przedawnienie; usucapio
AGZ XII p. 344 (a. 1471) : ipsa ... non dedit exire p-em suam, alias «nye dala wynycz dawnosczy swey» (cf. ib. p. 373).
Tom. X p. 201 (a. 1528) : non dubito rem meam esse p-e antiquatam (nisi ambobus locis leg. praescr-).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)