- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- N.
- O.
I.
proza, mowa niewiązana;
oratio soluta.
Loco appositionis
prosa oratio (
URSIN.
p. 71
et saepius).
Praec. utwór
prozaiczny; opus oratione soluta
scriptum. Inde de
partibus operum Alani et Boethii non
metrice sed oratione soluta scriptis
Gramm. p. 163 (saec. XV) : secundum consilium venerabilis Boecii de Consolacione Philosophica libro tercio, p-a nona.
MatFil II p. 48 (a. 1413) : ut testatur venerabilis Boethius quarto de Consolatione, p-a sexta.
MATTH. OpTheol p. 414 : cui concordat Alanus p-a tertia.Ita saepissime.
II.
1.
tzw. proza, tj. sekwencja śpiewana
podczas mszy
św. przed ewangelią w czasie większych świąt; carmen, quod in
maioribus festis ante evangelium
canebatur
MPH II p. 945 (a. 1346) : Johannes Lodza ... multas p-as ... unam de assumptione Beate Marie ... aliam de purificatione ... composuit.
NIC. BŁ. Tract. fol. 57a : prius ... cantabatur neuma quoddam longum post alleluia, loco cuius Nicolaus papa in festiuitatibus precipuis p-am cantari instituit.Ita saepius.
2.
pieśń pobożna; carmen pium
FROVIN. p. 69, v. 133 : cantibus atque p-is apud Hunc tibi sedule prosis.
KodMp IV p. 7 (a. 1386) : salutarem illam et plenam celestibus mysterijs cantilenam «Bogarodzicza Dziewicza»aut aliam similem, piam et deuotam p-am canere.Ita saepius. Occ. constr. a. sq. de, cf. -31 et
SSrSil I p. 236 (a. 1482) : p-a de compassione Virginis Marie.Ita saepius. b. sq. in c. acc.
DŁUG. Op. p. 499 : in illius Mariae Virginis honorem p-as compilavit.