- S.
- B.
- L.
I.
zawierający obietnicę, dotyczący obietnicy,
obiecujący; qui ad promissionem pertinet, quo
quid promittitur
MatFil I (XII) p. 157 (a. 1420) : modus finis est ... comminatorius (ed. -tatorius) et p-us, ut in Prophetis.
NIC. BŁ. Serm. II p. 170 : fidelis Christi ... debet ... omnia credere in Scripturis ... posita, siue sint p-a siue comminatoria.
ARect I p. 63 (a. 1473) : verbis suis p-ys confidendo.
N. constr.
sq.
de :
KOMOR. p. 162 : litteras p-as de conversione sua et regni.
II.
iur.
iuramentum
przysięga przyrzekająca, tj. złożona przed przesłuchaniem,
zapewniająca, że się zezna
prawdę; quo testimonium praestandum verum fore promittitur
HESSE Matth. III p. 193 : est finis iuramenti ... observatio promissionis quantum ad iuramentum p-um.
GLb p. 54 : iuramentum p-um «slyvb».Ad rem cf. Dąbkowski, Prawo prywatne II p. 400.