- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
I.
propr.
et concr. głębia, głębina, głębokość (często
rzeki, morza); altitudo, profunditas (saepe fluminis, maris).
N. de corpore
humano
DŁUG. Op.
p. 228 : quos aculeos pedissequae ... aegre ex p-o pedum s. Cunegundis, quo penetraverant, evellebant.GŁOG. Phys.
fol. C IIb : cuius oculi in p-o positi sunt, boni et acuti est uisus (cf. supra 1278, 6 ).
I. transl. et in imagine 1. głębia, otchłań; abyssus. Dicitur v. gr. de profundo facinorum (DŁUG. Hist.
V p. 498 ) , flagitiorum (KADŁUB.
( Pl) p. 60), oblivionis (KodMaz(K) p. 205, a. 1221) , vitiorum (VSt
p. 350 et saepius); item noctis (AKapSąd II p. 604, a. 1472).
2.
piekło; infernus
CantMAe I
nr. 5, v. lOa (saec. XIII) : quem precemur ... ne mergamur in p-o pro delicti macula.
3.
to co głębokie, poważne, trudne; id
quod grave, difficile est
MATTH. Lect.
I p. 13 : humana curiositas quandoque planis non curat insistere, sed mira et p-a investigare laborat.
4. miejsce odległe, położone w głębi czegoś (lasu); locus in alicuius rei (silvae) parte interiore situs (saec. XV ex. ). Constr. ad I-II: abs. vel sq. gen.