log.
wypowiadalny, możliwy do
wygłoszenia, wypowiedzenia;
qui voce proferri, pronuntiari
potest
GŁOG. Hisp. fol. b Ia : dicibile in proposito ... sicut ... p-e, scilicet quod voce exprimimus vt ‘homo’ est dicibile, cum vocaliter profertur.
Ib. fol. C IIa : accipitur enunciabile communiter prout idem est quocumque modo p-e.