- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- N.
- O.
I.
naruszanie, łamanie, przekraczanie; violatio, transgressio, actus praevaricandi,
v.
gr.
legis, praecepti, regulae
sim.; item
concr.
rei mobilis (
Dogiel I
p. 574, a.
1455).
Glossae
Pol.
RFil XXIV p. 60 (saec. XV in.) : preter p-em «przez neposlusztwo».
Ib. XXIII p. 301 (saec. XV med.med) : p-o «przestampienie».Praec. iur. sprzeniewierzenie się oskarżyciela lub sędziego; accusatoris vel iudicis perfidia. Glossa Pol.
GLcerv p. 691 : p-o est cum aut accusator reum latenter adiuuat aut iudices alterum horum «przestąpienie».
II.
eccl.
1.
odstępstwo od wiary chrześcijańskiej; apostasia, a fide
Christiana defectio.
Occ.
sq.
in
c.
acc.
Tom. XIII p. 135 (a. 1531) : est imminutus ... proventus propter multorum ... in fidem Luteranam p-em.
2.
grzech, zwł. pierworodny;
peccatum,
praec. originale.
N.
locut.
lignum praevaricationis,
cf.
Constr.
ad I - II:
a. abs. b. sq.
gen.
III.
singulare: utracenie, utrata;
amissio, perditio
RFil XXIV p. 372 (saec. XV med.) : homo erat mortuus morte p-is «sztradnym, oddalenym» diuine visionis.