Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAESCIO

Gramatyka
  • Formypraescio, prescio, prestio, praescitus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ire, -ivi, -itum s. -titum -a, -um
  • Część mowy
Znaczenia
  • I.
    • A. + aliquid wcześniej, naprzód wiedzieć
    • B. + aliquem (theol. de Deo) przewidywać (jako skazanego na potępienie), przeznaczać na potępienie
  • II. dowiadywać się (wcześniej)
  • III.
    • 1. zeznawać, składać zeznanie
    • 2. + praecidendi praescindendi:
  • IV. iur.

Pełne hasło

PRAESCIO s. PRESCIO s. PRESTIO, -ire, -ivi, -itum s. -titum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
I.
A. aliquid wcześniej, naprzód wiedzieć; praenoscere, antea scire.
Constr.
a. abs. b. sq. gen.
HESSE Matth. IV p. 191 : homo non fuit p-ns peccati futuri, videtur autem incarnationis Christi p-ns fuisse.
c. sq. (dupl. ) acc. d. sq. abl.
PommUrk II p. 534 (a. 1284) : dummodo quatuor septimanis p-at ... ad quem ... poterit pervenire.
e. sq. acc. c. inf. f. sq. enunt. obi. c.
α. quia:
VAdAnt p. 34,9 : p-erat enim quia populum ... a uia sua mala nemo flectere quisset.
β. quod:
AnnMP p. 46 : cum p-rent marchiones, quod castrum ... esset per ... ducem ... occupatum.
g. sq. enunt. interrog. , cf. , 51.
B. aliquem (theol. de Deo) przewidywać (jako skazanego na potępienie), przeznaczać na potępienie; damnandum praevidere
SCARB. Glor. p. 157 : Deus ... istum praedestinat et illum p-it, illum salvat et istum damnat.
Praec.
part. perf. praescitus,, -a, -um z góry przewidziany na potępienie; damnationi aeternae destinatus
MARTIN. OP. Marg. fol. n 4a : secundum prescientiam Dei scribuntur in libro vite qui p—ti sunt iustificari et delentur de libro vite qui p—ti sunt damnari.
MATTH. Rat. p. 115 : iste est reprobatus vel p-tus, ergo damnabitur.
Ita saepius. Additur ab aeterno ( HESSE Matth. IV p. 234 ) , ad damnationem ( NIC. BŁ. Serm. II p. 203).
Opp.
praedestinatus ( HESSE Matth. IV p. 374 et saepius), electus ( JAC. PAR. RefEccl p. 222). Cf. Th. X 2, 820,13 sqq.
II. dowiadywać się (wcześniej); (antea) certiorem fieri, cognoscere, agnoscere
GALL p. 95,10 : fluvium ... sine ponte vel vado, ne p-rentur a paganis ... transeuntes.
TPaw IV p. 440 (a. 1391) : prius isti familiari dedi lanczam, quam p-vi, quod hominem spoliasset.
Ib. p. 473 (a. 1391) : ex alio «od ginego» p-vi.
Ita saepius.
Constr.
a. sq. acc.
StPPP II p. 134 (a. 1402) : quandocunque ... bona predicti Johannis ... inuenerint aut p-erint, tunc licitum erit eis dictum debitum ... jure repetere.
Ita saepius. b. sq. ab :
AAlex p. 155 (a. 1502) : non dubitemus ... dominationem vestram id ipsum a capitaneo Leopoliensi p-isse.
c. sq. ex, cf. d. sq. inter:
StPPP II p. 673 (a. 1462) : ad p-ndum inter mercatores ... grossorum valorem.
e. sq. enunt. interrog.
RachPodCr p. 5 (a. 1393) : procurator venit ... ad p-ndum, ubi ... regina vellet stacionem habere.
III. singularia
1. zeznawać, składać zeznanie; pro testimonio dicere, profiteri
StPPP XII p. 82 (a. 1528) : ad ... iudicium ... accedens ... Margaretha ... per suum procuratorem ... p-erat, quomodo Felix ... tenet eius partem patrimonii.
2. confunditur c. voce praecidendi vel praescindendi:
MARTIN. OP. Marg. fol. b 3a : p-ti siue aliter apostatantes in fide non sunt rebaptisandi.
Cf. sqq. et infra PRAESCISSUS.
IV. iur. sensu admodum obscuro
KsgWójtKr p. 30 (a. 1442) : Hersowa iurabit ... Jaczkowi ... quod eam non wult p-re quod sibi recepit lignum in valore V grossorum.
Ib. p. 42 (a. 1442) : Barbara ... iurabit ... domino Petro, quod eam non wult p-re, quod ipsa scit, quod maritus eius tenetur sibi VII marcas et tenet bona et non wult sibi solvere.
Ib. p. 48 (a. 1442) : iurabit ... doleatori ... quod eum non wult p-re, quod sibi alienavit familiarem suum.
Ita saepissime.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)