- Th. (rec.)
gram. stawiać
przed czymś; praeponere
GŁOG. Alex. I fol. A IIIb : dicit quod ‘i’ vel ‘u’ sepe sunt consonantes ... nam perdunt sonum vocalium, vt ‘Juno, Venus’ cum uocali p-itur (immo praeiunguntur).
Id. Alex. II fol. P VIa : debet vox prepositiua quarto casui p-i vel sexto, quem regit ipsa.