- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- L.
- O.
I.
1.
taki, który ma być głoszony (w kazaniu);
praedicandus (sermone sacro)
RFil XXV p. 146 (saec. XV ex.ex) : magna feria quinta potior sermo est p-is.
SSrSil I p. 318 (saec. XV ex.) : Anthonius ordinis Predicatorum ... summam egregiam ... Sacre Scripture materie practice et p-is edidit.
2.
godny pochwały, chwalebny; praedicatione
dignus, laudabilis (saec.
XV).
Accedit
constr.
sq.
in
c.
abl.
*CodEp II p. 456 (a. 1445) : in entibus rerum et formarum varietate earum satis es p-is Deus.
N. loco tituli
honorifici
ListMił p. 104 (a. 1500 ?) : Johanni episcopo Cracouiensis ecclesie p-i frater ... monasterij beati Egidij salutem.Cf. Th. X 2, 541, 53 sqq.
II.
log.
t. t. orzekalny, dający się orzec; qui praedicari
(cf.
1. PRAEDICO II 1) potest
GOST. Th. fol. a VIb : causa vniuersalis non dicitur hic, quia p-is sit de multis.
GŁOG. Hisp. fol. p IIa : omne universale vel particulare est p-e.
Id. Anim. fol. D VIIb : vniuersale ... ante rem tempore et natura ... non habet rationem vniuersalis p-is.Ita saepissime.
Syn.
dicibilis
id. ExLog fol. Q IVb : logicus non considerat res absolute ... sed ... ut sunt dicibiles et p-es.Accedit constr. sq. de, cf. et
GŁOG. Anal. fol. KK IVb : omne ... p-e de spetie dicens totum aut predicatur essentialiter aut accidentaliter.Ita saepius. Abs. loco subst. praedicabile,, -is n. jeden z pięciu najogólniejszych orzeczników; praedicatum universale (quae quinque numerantur)
GIEŁCZ. fol. B IVb : quinque sunt ... p-ia.
GŁOG. Hisp. fol. b IIIa : universale diuiditur in quinque p-ia.Ita saepius.
Distinguitur
propinquum (opp.
remotum:
HESSE Quaest.
p. 662
et saepius
ib.
).
N. pl.
Praedicabilia,,
-ium
n.
określenie traktatu Porfiriusza Isagoge; loco
tituli tractatus Porphyrii, qui Isagoge inscribitur
GŁOG. Porph. fol. a IIa : questiones in P-ia Porphyrij.
Id. Anim. fol. E IVb : determinare de (om. ed. ) vniuersalibus pertinet ad librum P-ium.