Ogólne
Pełne hasło
Więcej

POTENTIALIS

Gramatyka
  • Formypotentialis, potencialis, potentiale
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e -is
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I. związany z władzą, wyposażony we władzę, potężny
  • II. phil. phil. t. t. potencjalny, możnościowy

Pełne hasło

POTENTIALIS s. POTENCIALIS, -e
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • S.
  • B.
I. związany z władzą, wyposażony we władzę, potężny; qui ad potestatem pertinet, potens
KodKKr II p. 301 (a. 1405) : p-is principum auctoritas nec magis in sua potencia quam in rectitudine circumspeccionis consistit.
NIC. BŁ. Serm. I p. 29 : adventus Christi erit p-is, quia in maiestate et potestate (alluditur ad Vlg. Apoc. I ).
FormJ p. 13 : humilem condicionem meam vestre magnitudinis p-is auctoritas benigno ... prosequatur affectu (item ArPrawn I p. 217, saec. XV in.; StPPP X p. 1).
II. phil. t. t. potencjalny, możnościowy; qui fieri vel exsistere potest, ad potentiam (cf. s. v. II 2) pertinet
MatFil X p. 78 (saec. XV in.in) : diversorum infinita sunt principia accidentalia, maxime p-ia ... sed principia essentialia sunt finita.
KomPolit p. 199 (a. fere 1433) : principatus ... politicus ... est duplex: quidam actualis, quidam autem p-is.
STOB. in
Gramm. p. 152 : in rebus id, in quo plura conueniunt, dicitur materiale vel p-e, et in quo differunt, formale vel actuale.
Ita saepius.
Opp.
actualis (cf. et 33 et saepius ). Cf. Th. X 2,299,49 sqq.
Iuncturae notabiliores
calor (in congelato: BYSTRZ. AnalPost fol. k Ib) , esse ( GŁOG. Anal. fol. EE VIIb) , unitas ( id. Porph. fol. a VIIIb ); item log. causa ( WROCŁ. Dial. fol. H VIb) , suppositum ( BYSTRZ. AnalPost fol. d IIIa) , terminus ( GIEŁCZ. fol. A IVa).
N. theol.
institutio baptismi :
WROCŁ. EpitConcl fol. B Ia : materialis siue p-is institutio baptismi fuit, quando Dominus baptisabatur a Joanne.
Abs. loco subst. potentiale,, -is n.
HESSE Quaest. p. 130 : idem p-e bene potest esse in diversis locis, sed idem actuale non potest esse in diversis locis; modo materia est quoddam p-e, igitur potest esse in diversis locis.
Ib. p. 176 : nullum p-e est perpetuum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)