- F.
- G.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- F.
- N.
- O.
[generis
f.
,
cf.
infra 51.]
I.
1.
propr. ogrodzenie
z kołów i desek, budowane często
przed murem, umacniane
ziemią; saepes ante murum exstructa et
humo firmata
KodMaz(K) p. 414 (a. 1237) : terminij autem ciuitatis sint ... totum p-um, que ducit ad comunem uiam.
ArPrawn X p. 285 (a. 1409) : reparationem facere tenebitur tabernarum, sepium, ortorum et p-orum.Ita saepius. Glossa Pol.
GLb p. 79 : p-um ... dicitur locus muro proximus, «parkan».
2.
przestrzeń między wewnętrznymi a zewnętrznymi
murami obronnymi;
explicat et glossam Pol. affert
GLcerv p. 684 : p-um est locus extra vel intra moenia vrbis ad deambulandum, in quo ędificare non licet ... id est iuxta moenia «podmurze, miedzymurze».
II.
transl.
granica;
finis.