Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PLACITATOR

Gramatyka
  • Formyplacitator
  • Etymologia placito
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • pośrednik ugody, tzw. jednacz

Pełne hasło

PLACITATOR, -oris m. (placito)
  • Dc.
  • L.
  • N.
  • K.
pośrednik ugody, tzw. jednacz; qui litem componit
PommUrk VII p. 26 (a. 1326) : ex parte ... nostra fuerunt p-es viri religiosi et domini reverendi.
KodWp II p. 475 (a. 1335) : hec omnia et singula nos p-es ... regis p-bus ... marchionis ... adimplenda ... promisimus adinvicem.
Additur
amicabilis
ib. VIII p. 301 (a. 1424) : amicabiles p-es et compositores.
Cf. CONCORDATOR.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)