Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PLACIBILIS

Gramatyka
  • Formyplacibilis
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. taki, który się (komuś) podoba, miły, odpowiedni
  • II. dowolny

Pełne hasło

PLACIBILIS, -e
  • F.
  • G. (rec.),
  • Bl.
  • Dc.
  • L.
  • N.
  • K.
[comp. placibilior, cf. infra 43 ]
I. taki, który się (komuś) podoba, miły, odpowiedni; qui (alicui) placere potest, placitus, placens, conveniens
KodWp II p. 177 (a. 1299) : omnia que discernere poteramus vestre honorabilitati esse p-ia ... curavimus effectum mancipare.
ArHist V p. 26 (a. 1408) : ea ... que sunt Deo p-ia.
Ita saepius.
Syn.
acceptus ( KodWp III p. 238, a. 1364) , bonus, utilis ( MATTH. Rat. p. 9 ).
Opp.
horribilis ( Id. Lect. I p. 111 ).
N. constr.
a. sq. abl.
ChrMP p. 38 : adolescens ... se cunctis morum venustate reddebat p-em.
b. sq. in c. abl.
*CodVit p. 77 (a. 1401) : qui falco in volatu et captura ardee se pre aliis falconibus p-orem reddidit et in ... venatu ... p-iorem exhibebit desiderio.
II. dowolny; qui ab alicuius voluntate pendet, arbitrarius
*ArHist IV p. 19 (a. 1278) : quibuscunque p-bus rebus vestram possumus industriam promovere (cf. ib. supra omnia que vobis fuerint bene placitura).
KsgŁawKr p. 46 (a. 1369) : ius domum ... in usus quosvis p-es convertendi.
Ita saepius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)