- F.
- G. (semel
- ap.
- Ciceronem),
- Dc.
- K.
iur. urzędnik
dokonujący sądowego zajęcia rzeczy
zabezpieczonej zastawem,
sekwestrator; magistratus qui debitorem
pigneratur
StPPP II p. 191 (a. 1412) : Petrus ... penas IIII ... quia p-es percussit.
Ib. p. 297 (a. 1425) : p-or regalis ... kmethones ... pronuncciauit contumaces ... et racione istius eosdem pignorauerat.
AGZ XI p. 46 (a. 1429) : ad ea pignora Pacoschius se astrinxit ... et woyewoda sibi debet dare p-em.Ita saepius. Cf. IMPIGNERATOR.