- F.
- Bl.
- L.
*Tom. VII p. 333 (a. 1525) : non minus justis et persuasioribus rationibus ... responderi.superl. bene persuasus:
DokMp I p. 41 (a. 1334) : de cuius civis industria nobis bene perswasum est.
optime persuasus:
Tom. XIII p. 38 (a. 1531)
:
maiestas regia sit de illo optime persuasa.]
I.
1.
(de hominibus) przekonany (o czymś), pewny (czegoś);
qui (aliquid) perspectum
habet.
Constr.
a. sq. de. b. sq.
inf.
2.
(de rebus) pewny, niewątpliwy; certus, non
dubius.
Constr.
abs. vel sq. dat. personae. Praec. in locut.
persuasum
alicui est;
simili sensu
persuasum (persuasissimum) habere
(saec.
XVI); item
facere (efficere):
SACR. Elucid. fol. A IIa : p-issimum effeci ... me tuum semper esse futurumque in posterum.
*Tom. VI p. 223 (a. 1523) : nostram erga ipsum charitatem ... illi testatam ac p-am facias.
Constr.
a.
sq.
acc.
, ut supra.
b.
sq.
de,
ut supra.
c.
sq.
acc.
c.
inf.
d.
sq.
quod :
Tom. VI p. 96 (a. 1524) : habeat ... p-issimum illustritas vestra quod etc.e. sq. adv.
Tom. XIII p. 364 (a. 1531) : ita ... habeo p-issimum.
II.
abs. loco subst.
persuasa,,
-orum
n.
przekonania,
poglądy; opinio
ROYZ. II p. 339 : miramur p-a malo quae haesere Luthero avelli nulla vi potuisse.