- F.
- G.
- Bl.
- S.
I.
propr.
1.
strącić, zepchnąć;
praecipitem detrudere
DŁUG. Op. p. 324 : Petrus ... temulentus per ebrietatem ... aurigam nutantem et equos p-ulit in flumen.
2.
wygnać, wypędzić;
propellere, expellere
ArPrawn I p. 248 (a. 1441) : exilio religatus et a propriis laribus p-sus.
JAC. PAR. RefEccl p. 96 : frater rebellis excommunicari deberet et ab aliis separari ... non omnino a monasterio p-ndus.
II.
transl. skłaniać,
nakłaniać; impellere, inclinare
CodEp I 2, p. 340 (a. 1470) : tuae benevolentiae ... affectus ... p-ulit ... nos, ut etc.
WAPOW. Chr. p. 116 : loci incolas ... maximis promissis ad deditionem p-ulit.Ita saepius saec. XVI.