astr. znajdujący
się w najbliższej odległości od Ziemi
(o położeniu lub drodze planety);
qui minime a Terra distat (de
planetaesitu vel motu)
COPERN. Rv p. 11 : planetae ... aliquando propinquiores terrae fiunt et p-i vocantur.
Ib. p. 175 : epicyclus in eccentro fiat p-us.
Inde
subst.
perigaeum
s.
perigeon,,
-i
n.
punkt największego zbliżenia do Ziemi;
minima a Terra distantia (opp.
apogaeum)
COPERN. Rv p. 153 : p-on, quod est proximum et infima absis.
Ib. p. 247 : motus stellae ablatiuus, praesertim circa E p-um maior fuerit adiectiuo.