- B.
- L.
- O.
iur. szkodzić,
postępować wbrew czyjemuś prawu,
naruszać prawo; iurialicuius contraire ,
ius violare
Ztschr. LX p. 165 (saec. XIV in.in) : plebanus ... a me ... requisitus, premissam auctoritatem juris non p-ns michi ad inopiam ... vergenti ... vite necessaria dare ... recusavit.
AGZ XII p. 55 (a. 1439) : si concordaverint partes ante terminos; si non, extunc terminos inter se habebunt, nichil cittatoriis p-ntes, alias «skodzancz».Cf. (iuri) non nocere supra VI 705,15 sqq.