Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PERDOCEO

Gramatyka
  • Formyperdoceo
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ere, -docui, -doctum
Znaczenia
  • I. act.
    • 1. dokładnie nauczyć, pouczyć, wyraźnie ukazać
    • 2. iur. iur. wykazać, udowodnić, dowieść (przed sądem)
  • II. mediopass. dowiedzieć się, poznać

Pełne hasło

PERDOCEO, -ere, -docui, -doctum
  • F.
  • G.
  • S.
I. act.
1. dokładnie nauczyć, pouczyć, wyraźnie ukazać; accurate docere, instituere, ostendere.
2. iur. wykazać, udowodnić, dowieść (przed sądem); demonstrare, probare (coram iudice)
AGZ XVIII p. 365 (a. 1495) : iudicium decrevit sibi probare testibus iuxta iuris formam; qui actor p-re testibus non potuit.
Constr. ad 1-2:
a. sq. acc. personae. b. sq. acc. c. inf. c. sq. abl. , cf. supra 30. d. sq. enunt. interrog.
ConcPol II p. 126 (a. 1528) : parrochianos suos p-ant, qualiter in casu necessitatis infantes eorum sint baptizandi.
II. mediopass. dowiedzieć się, poznać; discere, noscere
AGZ V p. 80 (a. 1435) : prout ex litteris suis ... p-ti sumus.
DŁUG. Op. p. 109 : de cuius Stanislai stupendis miraculis p-ta erat.
Constr.
a. sq. de ( ut supra). b. sq. ex ( ut supra).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)