Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PECCAMEN

Gramatyka
  • Formypeccamen
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -inis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • eccl. eccl. grzech
    • α.
    • β.

Pełne hasło

PECCAMEN, -inis n.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • N.
  • K.
eccl. grzech; peccatum.
Iuncturae
α. verbales peccamen(-ina) delere ( CantMAe I nr 30, v la, saec. XIV et saepius), expiare ( Śwink. p. 159, a. 1445) ; item a peccaminibus absolvere ( ArHist XII 2, p. 267, a. 1372).
β. nominales peccaminum indulgentia ( Lites II p. 29, a. 1315) , redemptio ( KodPol I p. 72, a. 1254 et saepius), remedium ( KodWp I p. 32, saec. XIII et saepius), remissio ( KodMp II p. 29, a. 1223 et saepius, cf. Th. X 1, 880,7), venia ( *KodKKr I p. 36, a. 1247 ; DokMp IV p. 97, a. 1355, cf. Th. X 1, 880,4).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)