Ogólne
Pełne hasło
Więcej

ORGANUM-1

Gramatyka
  • Formyorganum
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -i
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I.
    • 1. organ, narząd ciała spełniający określoną funkcję
      • a. całe ciało ludzkie
      • b. + per organum (vocis) alicuius organ głosu, narząd mowy, usta, (stąd także) przen. głos, mowaprzez czyjeś usta, za czyimś pośrednictwem
    • 2. język, mowa
    • 3. + Spiritus Sancti narzędzie Ducha św., człowiek działający w imieniu Ducha św., wykonawca woli Ducha św.
  • II. concr.
    • 1. mus.
      • a. mus. sg. każdy instrument muzyczny, zwłaszcza strunowy
      • b. mus. (sg. et pl. eodem sensu) organy kościelne
        • α.
        • β.
        • α. + organorum magister
        • β. + organorum artifex laborator magister structor budowniczy organów, organmistrz
        • γ. + organa suspendere zabronić gry na organach w kościołach z powodu ekskomuniki
    • 2. astr.

Pełne hasło

ORGANUM, -i n.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • A.
  • Ha.
  • N.
  • K.
[gen. pl. organarum:
KsgKaz p. 159 (a. 1386) : de reformacione organarum (nisi leg. -orum.
acc. pl. organas:
SSrSil I p. 374 (a. 1482) : unas organas, quascunque vellent, compararent (cf. infra alias ... minores comparandas).
abl. pl. organibus:
KodWp V p. 432 (a. 1426) : pro magistro cantante et pulsante in organibus ecclesie.]
I.
1. organ, narząd ciała spełniający określoną funkcję; corporis pars, membrum, officium suum faciens.
Definitur addito gen. , v. gr.
loquendi, sentiendi; item potentiae sensitivae ( HESSE Quaest. p. 667 ) , sensuum (( ib. p. 668 ; ; interiorum: JAC. PAR. Opln p. 171 ) sim.
N.
organum organorum de manu (Gr. ὂργανον ὀργάνων ex Aristot. An. 432a2 et al.)
SZYDL. p. 12 : manus corporis dicitur o-um o-orum in administrando.
GŁOG. Alex. I fol. H IIIb : secundum Philosophum dicitur, quod manus est o-um o-orum.
Ita saepius.
Praec. sensu praegnanti
a. całe ciało ludzkie; corpus humanum totum.
b. organ głosu, narząd mowy, usta, (stąd także) przen. głos, mowa; instrumentum loquendi,(inde meton.) vox, oratio. Saepe in locut. per organum (vocis) alicuius przez czyjeś usta, za czyimś pośrednictwem; per alicuius os, vocem, aliquo interprete
VAd p. 217 : spiritu Dei per o-um suum s. Adalberti disputante.
WŁODK. ScrSel II p. 43 : quod fecit rex intimando hec domino Alexandro quinto ... per o-um vocis mee.
KodKKr II p. 432 (a. 1418) : oratores ... regis Polonie ... proposuerunt per o-um domini Pauli Wladimiri ... qualiter eqs.
Ita saepissime usque ad saec. XVI .
Inde sensu latius transl.
2. język, mowa; sermo, lingua
DŁUG. Hist. IV p. 679 : pax ... fuit conclusa et in ecclesia cathedrali Iavrinensi o-o Hungarico et Polonico et Theutonico publicata.
3. meton. Spiritus Sancti narzędzie Ducha św., człowiek działający w imieniu Ducha św., wykonawca woli Ducha św. ; i.q. minister, interpres, mandatorum exsecutor
NIC. BŁ. Serm. I p. 105 : gloriosum vas et o-um Spiritus Sancti sanctus Augustinus.
CodVit p. 1023 (a. 1416) : ipsi enim episcopi sunt membra Jeshu Christi et Spiritus Sancti o-a, per quorum medium virtus Altissimi magnalia operari dignatus (sic ) est.
JAC. PAR. RefEccl p. 14 : Spiritus Sanctus ... per o-um suum ... sanctum Petrum ... eam simoniam damnavit.
Ib. p. 15 : Spiritus Sanctus per sua o-a, scilicet retro pontifices et sacra concilia, canones et leges constituit ... regulas.
N. locut.
in organo Spiritus Sancti laborare pełnić wolę Ducha św., działać jako narzędzie Ducha św. ; Spiritus Sancti ministrum esse
PommUrk II p. 223 (a. 1269) : que sanctimoniales cottidie in o-o Sancti Spiritus ardenter laborant et estuant in dilecti dilectione Dei fundendo preces pro nobis.
II. de variis instrumentis concr.
1. mus.
a. sg. każdy instrument muzyczny, zwłaszcza strunowy; instrumentum mus. quodlibet, praec. chordis praeditum. Iuncturae verbales notabiliores organum pulsare ( NIC. BŁ. Serm. I p. 118 ), in organo ludere ( Zsig. p. 22, a. 1500).
b. (sg. et pl. eodem sensu) organy kościelne; instrumentum mus. quod vario tibiarum genere constat et follibus inflatur, in ecclesiis poni solitum. Ad vocis definitionem additur gen. , v. gr. ecclesiae (cf. et saepius), divinorum (cf. infra 49), laudum divinarum (cf. infra 53 et saepius). Actus huiusmodi instrumento canendi exprimitur iuncturis verbalibus:
α. organum (-a) pulsare ( *ACapOP p. 603, a. 1482), tangere ( AKapSąd II p. 650, a. 1483).
β. in organo(-is) cantare (cf. ), decantare (aliquid: AKapSąd I II p. 376, a. 1498), ludere ( Ztschr. II p. 278, a. 1497 et saepius), pulsare (cf. ), tangere ( AKapSąd I II p. 270 a. 1499).
Locut.
α. organorum magister organista, qui organo in ecclesia canit, cf. supra s. v. MAGISTER 21,22 sqq: et ORGANISTA I 1.
β. organorum artifex ( ZabDziej IV 1, p. 56, a. 1551) , laborator ( CracArt I p. 64, a. 1421 et saepius), magister ( ib. II p. 323, a. 1536 et saepius), structor ( ŹrWaw III p. 90, a. 1520) budowniczy organów, organmistrz; faber qui organa facit, cf. supra s. v. MAGISTER 22,15 sqq. et ORGANISTA I 2 et ORGANARIUS et ORGANIFEX.
γ. organa suspendere zabronić gry na organach w kościołach z powodu ekskomuniki; interdicto prolato organorum cantum in ecclesiis prohibere
CodSil V p. 203 (a. 1340) : in quibuslibet locis ... diocesis nostre, ad que predictus dux excommuticatus venerit ... divinorum o-a sint suspensa.
DŁUG. Hist. I p. 377 (= II p. 140 ed. nov.): Polonice Ecclesie episcopi ... interdictum apostolicum publicant et ecclesiis singulis obseratis, laudum divinarum o-a ... suspendunt.
Cf. etiam ib. II p.476 (= IV p. 233 ed. nov.) et Id. Op. p. 79 .
2. astr. , v. gr. astrolabicum ( COPERN. OpM p. 144 ) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)