- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- NGl.
I.
(de hominibus) taki, który rzuca obelgi, zniewagi;
qui contumeliam, opprobrium infert
AKapSąd I p. 18 (a. 1432) : prepositus ... o-um in sermonibus erga dominos se monstraret.
StKapWł p. 33 (a. 1500) : iudicium et quaeque poenatio in capitulis debeantur iurgiosis, o-is, contumeliosis et contentiosis.
II.
de rebus
1.
act.
uwłaczający,obraźliwy, obelżywy; contumeliosus, qui opprobrium in se
continet
(praec.
verba
MARTIN. Op. Chr. fol. B 8a: o-a responsa sibi data.
StPPP VII p.490 (a. 1411) : uerba contumeliosa et o-a ... diacono ... inferendo.Ita saepius.
2.
pass. haniebny,
bezecny; turpis, ignominiosus
DokKKr II p. 47 (a. 1420) : o-ae crucis patibulum.