Ogólne
Pełne hasło
Więcej

OPPUGNO

Gramatyka
  • Formyoppugno, obpugno, oppungno, opugno
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -are, -avi, -atum
Znaczenia
  • I. trans. zwalczać, atakować kogoś, szturmować,napadać
    • 1.
    • 2. transl.+ OPPUGNATIO fere i.q. nakłaniać kogoś, przekonywać
  • II. sprzeciwiać się czemuś

Pełne hasło

OPPUGNO, -are, -avi, -atum scr. obpugno,, oppungno,,opugno
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • NGl.
  • A.
  • N.
I. trans. zwalczać, atakować kogoś, szturmować,napadać; impugnare, expugnare, aggredi, impetum facere in aliquem (saec. XV-XVI).
1.
propr. N. loco proverbii
Tom. IX p. 277 (a. 1527) : raro corvus corvum o-at.
2. transl. et in imagine. Occ. α. de candidato ad gradum doctoris theologiae in Academia Cracoviensi sollemniter promovendo
ArLit I p. 83 (a. 1521) : collaudata decisione eam committit promotor o-ndum alteri novo doctori in altera cathedra ... sedenti, qui aliquot argumentis contra dominum baccalaureum brevissime instat.
Ib. p. 84 : expedita decisione senior novus doctor uno et altero argumento alterum novum doctorem o-at brevissime ac reverenter.
Cf. OPPUGNATIO II 2. β. fere i.q. nakłaniać kogoś, przekonywać; instare, persuadere
DŁUG. Hist. V p. 216 : Kazimirus rex ... Petri ... precibus et legationibus o-tus eum in woyewodatu Valachiae confirmat.
Ib. IV p. 5 (inscr., saec. XVI): Withawdus dolis ... et promisso ... o-atur frustra, ut a fide regis Wladislai discederet.
II. intrans. c. dat. sprzeciwiać się czemuś; adversari alicui rei, se opponere,
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)