- F.
- Th.
- S.
- NGl.
- L.
I.
propr. kąsek,
kawałek, zwł. chleba, mięsa; portiuncula, frustulum, praec. panis,
carnis.
N. etymologiam
m.
ae.*
Gramm. p. 300 (saec. XV) : hoc nomen o-a (ed. ofra) ... componitur cum ob et fans (ed. fons), -ntis et est frustrum (sic ) panis humectati, quasi offans vel contra fantem (ed. fontem; i.e. loquentem, quod nocet fanti (ed. fonti; eo, quod os impleat.
*Ib. p. 301 : o-a nocet fanti (ed. fonti, sed prodest esurienti.
II.
meton. potrawa z chleba nakruszonego w płynie;
cibus ex pane in liquore quodam
intrito confectus
GLb p. 70 : o-a, dicitur cibarium ex frusto panis in jure (ed. jute; pingui humectatum seu intinctum aut in brodio «przilyepa, drobyvnka», o-a iussulenta «zuffka, polyewka».
N. de ritu
Eucharistiae
Ruthenorum
SACR. Elucid. fol. a Va : in calicibus ligneis aqua cum vino repletis ... pane ex pluribus ... polentis exempto o-am quandam faciunt Rutheni et consecrant, tandem in consumptionem coclearibus ligneis et sordidis vorant.