- L.
I.
groźba, pogróżka;
comminatio, minae
*KH XXIX p. 518 (a. 1445) : audientes ... Turci ... regis austeram o-em, qua illos obruit, statim miraculo fuerant affecti (cf. ib. paulo supra rex erga Turcos ... horridissima perhorruit cominacione).
II.
malorum verborum
obelga; maledictio,
contumelia
KsgGrWp II p. 335 (a. 1400) : exequitant (ed. exquitant) post ipsum dominum pro graniciis, hereditatibus, pro o-bus malorum verborum, pro aliis omnibus, que inter ipsos vertuntur.Cf. OBRUO II 1 b.