Ogólne
Pełne hasło
Więcej

OBRUITIO

Gramatyka
  • Formyobruitio, obruicio
  • Etymologia obruo
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. comminatio, minae
  • II. + malorum verborum maledictio, contumelia

Pełne hasło

[OBRUITIO]s. OBRUICIO, -onis f. (obruo)
  • L.
I. groźba, pogróżka; comminatio, minae
*KH XXIX p. 518 (a. 1445) : audientes ... Turci ... regis austeram o-em, qua illos obruit, statim miraculo fuerant affecti (cf. ib. paulo supra rex erga Turcos ... horridissima perhorruit cominacione).
II. malorum verborum obelga; maledictio, contumelia
KsgGrWp II p. 335 (a. 1400) : exequitant (ed. exquitant) post ipsum dominum pro graniciis, hereditatibus, pro o-bus malorum verborum, pro aliis omnibus, que inter ipsos vertuntur.
Cf. OBRUO II 1 b.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)