- Dc.
- NGl.
- L.
I.
ten, kto jest posłuszny, uległy; qui oboediens,
obsequens est
HERBORD p. 124 : Romam ... transmisit Triglaum ... ad videndum, quid ipse illius o-us ... apud illam gentem profecisset.
Ib. p. 212 : ecce habes, quod volebas; vel adhuc me liberum fateare devotum caritatis tue o-um.
II.
niższy urzędnik w archidiakonacie;
magistratus minor
archidiaconatus
PommUrk IV p. 354 (a. 1309) : inter nos ... et dominum Laurentium o-um in Dimin ... contentio est ... contentione autem ... o-us sopita tandem de predicta possessione ... iusticialiter potens factus est ... omnia iura dictorum mansorum devotus obtulit o-us.