- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- A.
- Ha.
- N.
[acc.
pl.
oboles :
ZabDziej III
p. 69 (a.
1490)
:
medietas per octo oboles, obolus
infra 24.]
I.
1.
propr. obol,
drobna moneta srebrna, w XIII w. wartości 1/2 denara, w
XV—XVI w.
równa jednemu denarowi; nummus
argenteus minutus, qui saec. XIII
dimidium,
saec.
XV—XVI autem unum
denarium valebat. Definitur
GLcerv p. 655 : o-us olim quinque nummorum erat, nunc pro nummo ponitur «pieniądz».
Syn.
denarius (
GŁOG. Alex. I fol. C VIb
;
CorpJP IV
p. 239, a.
1526
;;
Tom. X
p. 34, a.
1528)
.
Iuxta posita
aes minutum (
Tom. X
p. 34, a.
1528)
, grossiculus (
ZabDziej III
p. 69, a.
1490).
Distinguitur
albus (
MPVat I
p. 347, a.
1339)
, usualis (
Tom. III
p. 296, a.
1514
;
MIECH. Chr.
p. 218
)
, Viennensis (
MPVat I
p. 284, a.
1327).
Ad rem cf. Kiersnowski,
Wstęp do numizmatyki
p.
123.
2.
meton. pieniądz, grosz;
nummus quivis.
II.
sensu subobscuro
KsgKaz p. 491 (a. 1401) : item Czepan ... emit obulus pro LX marcis apud plebanum de sancto Iacobo.