- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- L.
I.
propr.
1.
zasuwa, zapora, rygiel; pessulus,
repagulum.
Glossae
Pol.
RFil XVI p. 361 (a. 1428) : «zawora» o-x (cf. ib. p. 340, a. 1473; ib. XXV p. 129, a. 1475).
GLb p. 69 : o-x «wstarg».
2.
zapora, barykada;
vallum, agger.
II.
transl. et in
imagine: zapora, przeszkoda, trudność; difficultas,
impedimentum.
Constr.
sq. gen.
Abundanter dicitur
impedimenti (
DŁUG. Hist. IV
p. 468
).
Locut.
α.
aliquid (se) obicem ponere
przeciwstawić się;
obsistere, obstare, obluctari
KodWp III p. 669 (a. 1394) : promittentes ... nos pro insultibus ... preiudiciis, iniuriis ... contra ... regem ... per adversarios suos ... movendis o-es fideles ... ponere.
DokMp II p. 153 (a. 1432) : Stanislaum ... et Janussium ... fecimus vocari, an ... venditioni ... vellent se opponere aut in aliquo contradicere et se o-em ponere.Ita saepius. Eodem sensu obicem facere ( Tom. III p. 123, a. 1514 ; ib. VII p. 82, a. 1524) , obicere ( DŁUG. Hist. IV p. 331 ).
β.
sine obice
bez oporu; nemine
repugnante
ib. II p. 267 (= IV p. 14 ed.nov.) : Tartari regiones illas sine aliquo o-e crudelissime igne et caedibus vastarunt.