- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- N.
I.
propr. wyzwolić,
obdarzyć wolnością (niewolnego); e potestate dimittere, liberum reddere,
libertate donare
(illiberum).
Additur
in libertatem (
CorpJP III
p. 434, a.
1519).
2.
uwolnić (jeńców);
liberare (captivos)
Tom. I p. 23 (a. 1508) : Mosci ... captivi supra quinquaginta a rege Sigismundo m-ssi.
3.
odprawić (posłów);
dimittere
Tom. XIV p. 576 (a. 1532) : Turcus oratores caesaris m-ns his verbis dicitur allocutus.
II.
iur.
1.
aliquem
zwolnić (od kary, świadczeń, ciężarów); immunem reddere (a poenis, oneribus sim.)
SchlUrk p. 442 (a. 1301) : nullus hominum a proscriptionis sententia m-i debet aut absolvi, quin prius de damnis ... fuerit satisfactum.
KodTyn p. 497 (a. 1471) : m-imus libertamusque domum hospitalis ... ab omnibus censibus, solutionibus ... nobis ... debitis.
2.
aliquid
pozbyć (własność); in
alterius dominium transferre
CodPom I p. 72 (a. 1170) : locum ... Deo oblatum cum omnibus pertinentiis ... a nobis alienando m-simus.
Constr.
ad
II sq. ab ut
supra.