Ogólne
Pełne hasło
Więcej

LUMINATOR

Gramatyka
  • Formyluminator
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. rzemieślnik wyrabiający świece, świecznik
  • II. + librorum : iluminator, malarz ozdabiający rękopisy miniaturami

Pełne hasło

LUMINATOR, -oris m.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • Dc.
  • B.
  • L.
I. rzemieślnik wyrabiający świece, świecznik; faber, qui candelas conficit
CracArt I p. 97 (a. 1436) : smigmatorum et 1-um seniores.
KsgPrzKr p. 203 (a. 1454) : Nicolaus de Radom 1-or.
CracArt II p. 510 (a. 1523) : seniores mechanicorum ... Nicolaus 1-or (cf. ib. p. 511: Mykolay «szwycznik»).
II. librorum et abs. : iluminator, malarz ozdabiający rękopisy miniaturami; qui libros pictura exornat
ŹrWaw II p. 131 (a. 1512) : Mathie 1-i librorum mediam marcam.
Ib. III p. 91 (a. 1520) : pro certis instrumentis artis iuminatorie Laurencius 1-or fassus est se ... triginta ... grossos teneri (idem illuminator dicitur infra p. 162, 188, 190 cett. ).
Cf. ILLUMINATOR.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)