- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- A. (s.
- v.
- luminarium),
- H. (pl.),
- Ha. (pl.),
- N.
- K.
[abl.
pl.
luminariis :
ChrMP p. 485(=
p. 19
Kurb.)
:
pro luminariis sancti Petri ... denarium de quolibet capite se soluturos ... submiserunt
Poloni.
KodWp V p. 427 (a. 1426) : pro ... luminarijs cere.Porro StZat p. 271 (a. 1521) ; LibBenP p. 263 (a. 1551) ;et infra 48. Cf. Th. VI 2, 1823,68 sq. ]
I.
propr.
A.
1.
caeli
et
abs.
: świecące ciało niebieskie; corpus
caeleste luminosum.
N.
definitiones phil.
WROCŁ. Epit. fol. p Ib : 1-e est quoddam habens in se lucem tamquam formam, vt sol, luna, stella.
Ib. fol. p Ib: lux est forma luminis in 1-i siue in eo, quod est luminis fons primus.
N.
pl.
magna
Słońce i Księżyc;
Sol et Luna (e Vlg.
Gen. 1,16; saec. XV)
. Simili sensu
abs.
SCARB. Sap. II p. 383 : Deus in caelo stellas et l-ia collocavit.Cf. Th. VII 2, 1824,45 sqq. Distinguitur porro (item e Vlg. Gen. 1,16) maius Słońce; Sol (simili sensu magnum : DŁUG. Op. p. 29 ) et minus Księżyc; Luna.
2.
zapalone światło (zwł. w kościele), świeca, lampa;
lumen accensum (praec. in ecclesia),
candela, lucerna.
Additur
ecclesiae (
ArHist X
p. 336, a.
1513
et saepius),
pro officio divino (
KodKrKr I
p. 202,
a. 1336),
perpetuum (
KodMp II
p. 26, a.
1217)
.
Iuxta ponitur
candela (
ZabDziej I
p. 115, a.
1489)
,
cereus (
KodMp IV
p. 272, a.
1432).
Glossa
Pol.
StPPP XII p. 501 (a. 1534) : duo l-ia magna, quae «postawnyki» vocantur.
N.
locut.
Luminarium festum
święto Matki Bożej Gromnicznej (2. II);
i. Purificationis BV Mariae (die
2. Februarii
celebrari solitum)
RFil XXV p. 137 (a. 1466) : Purificatio BV Mariae apud Polonos dicitur festum L-ium «Gromnycze».
B.
pl.
1.
blask, światłość;
splendor, lumen
DŁUG. Op. p. 70 : corpus tuum ... radiis et 1-bus coelestibus illustratum.
Id. Hist. I p. 375 (= II p. 139 ed. nov.): beati Stanislai corporis scissi ... partes ... supernis 1-bus irradiatas fulsisse.Cf. Th. VII 2, 1826,55 sqq.
N.
locut.
celestis diei
i. q. lux aeterna
AH IX p. 172 (saec. XV) : ad coelestis nos diei perduc l-ia.
2.
światło oczu, wzrok; oculorum
lumen
SSrSil XIII p. 102 (a. 1472) : 1-iis nostris, uti oculis servorum in manus dominorum suorum, in ipsum papam infigimur.Cf. Th. VII 2, 1826,50 sqq.
II.
transl.
1.
ozdoba, okrasa, splendor; decor (saec.
XV).
2.
chluba, znakomitość;
laus, decus.
Additur
mundi (
MATTH. Prax.
p. 176
et saepius),
item praefulgidum (de religiosorum ordine
CodSil V
p. 203,
saec. XIV in.in)
.