- F.
- Th.
- S.
- NGl.
- A.
- N.
I.
propr. walczyć,
pasować się, zmagać;
colluctari, certare (saec.XV—XVI).
Praec.
in imagine
cum natura rerum (
CALLIM. Hist.
p. 78,
20)
, cum succisis silvis (
Tom. I
p. 23
. a. 1508),
item sensu latius transl. cum morbo (
DŁUG.
Hist. I p. 314= II
p. 75
ed. nov.),
cum morte (
MPH V
p. 965,
saec. XII ex.
et saepius).
II.
transl.
1.
silić się, trudzić; niti,
contendere.
Constr.
abs. vel sq. inf. N.
locut.
supplici voto
zanosić usilne modły;
omnibus precibus
supplicari
RFil XVI p. 326 (a. 1426) : hic pectus quatis, hic 1-as supplice voto.
2.
współzawodniczyć;
aemulari
CodEp I 2, p. 316 (a. 1453) : ipsum genus eloquii tui cum Tullina 1-at protervitate.
3.
opierać się; obniti,
recusare
KADŁUB. p. 3 : stultum est 1-ri cum honere, quod declinari non potest.
Ib. p. 87 : turpe ... est 1-ri cum honere, quod semel susceperis.