I. propr. długie trwanie czegoś, długotrwałość; spatium longum, praec. temporis.

II. transl. iur. dawność, przedawnienie, określony w prawie upływ czasu powodujący utratę prawa do czegoś, bądź nabycie prawa do rzeczy; praescriptio, temporis spatium legibus constitutum, quo praeterlapso ius quoddam amittebatur vel alicuius rei possessio acquirebatur

TPaw III p. 54 (a. 1387) : dominus pincerna ... debet jurare contra W. ... necipsum 1-e euadere.

Ib. p. 97 (a. 1388) : subcamerarius ... iure iudiciali euasit vexiliferum ... per 1-em pro omnibus ... iniurijs.

Ib. p. 296 (a. 1394) : kmetones ... debet tenere ... tamdiu, quousque fuerint pecunie persolute et non erit aliqua 1-as.

Cf. supra ANTIQUITAS I 583,16 sqq. et DIUTURNITAS III 754,5 sqq.