I.
adi.
graniczny;
terminalis
KodMp IV p. 455 (a. 1446) : signa l-a ... inter ... villas.
II.
subst.
limitarius,,
-ii
m.
1.
ten kto graniczy, sąsiaduje z kimś; qui confinis alicui
est, vicinus
ZapSądWp p. 49 (a. 1401) : arrestauit suam hereditatem (cf. infra eandem hereditatem interdixit) ... secundum ius et consuetudinem terre omnibus suis 1-js omnes vtilitates ad eandem hereditatem.
2.
ten, kto wytycza granice; qui agros
limitandos curat
GLcerv p. 621 : l-ii, qui limites faciunt «gránicznicy».